در سالهای اخیر، با افزایش جمعیت شهری و رشد سریع خودروهای شخصی، مسئلهی ترافیک و آلودگی هوا به یکی از چالشهای اصلی مدیریت شهری در ایران و جهان تبدیل شده است. آمارها نشان میدهد بخش حملونقل سهم قابل توجهی در انتشار آلایندهها دارد؛ بهگونهای که در برخی کلانشهرها بیش از ۷۰ درصد آلودگی هوا ناشی از تردد وسایل نقلیه است. در چنین شرایطی، حرکت به سمت هوشمندسازی حملونقل شهری یکی از مؤثرترین راهکارها برای کنترل ترافیک، کاهش آلایندهها و افزایش بهرهوری شهری محسوب میشود.