اگر تا همین یکی دو دهه پیش صدای برخورد تیلهها موقع یک قُل و دوقُل بازی کردن یا طنابزدن در کوچههای محلات نشانه پررنگ کودکی بود، امروز صفحههای روشن تبلت و موبایل جای آن را گرفته است. کودکی در ایران، همانند بسیاری از جوامع دیگر، مسیر تازهای را تجربه میکند؛ مسیری که از بازیهای جمعی و پرهیاهوی کوچهها به سرگرمیهای دیجیتال و درونخانهای تبدیل شده است. این تغییر که حتی به فرهنگ عامه هم راه یافته، ساده به نظر میآید اما نشانه تحولی عمیق در شیوه زیست نسلها است که به نظر میرسد لازم است هرچه زودتر فکری به حال آن کرد.